Anders Fotografie

Nét even anders

Ballen hoog houden. 

                                         


Wat doet het Corona virus met mij: Jongleren als fotograaf.

Week 3 van het hele gebeuren; Ondertussen wordt iedereen aardig op de proef gesteld. En met iedereen bedoel ik ook écht iedereen. Het maakt niet uit waar je werkzaam bent, je hebt heel wat ballen om hoog te houden. Maar wat als je nu niet hebt geleerd om te jongleren, hoe doe je dat dan?

Dat is de grote vraag, daar heb ik ook geen antwoord op. Een balletje hier, een balletje daar, soms blijft er even ééntje hoog in de lucht, maar kelderen er ook weer 2 naar beneden. Van buitenaf krijg je 101 adviezen, maar werken die ook voor jou? Bij mij niet allemaal, natuurlijk, een ritme aanhouden is prima. Maar dat je opeens AAN je bedrijf moet werken i.p.v. IN je bedrijf, dat is nogal een verschil. Natuurlijk lijkt mij dat ook tof, ik wil ook wel eens flink groeien met mijn bedrijf. Maar op de één of andere manier, in de nachten ontstaan nog eens 102 ideeën. Welke ga je uitvoeren? Zouden mensen dat wel leuk vinden? Wat zijn de reacties van anderen? Oh, ik kan ook dit nog doen, ter aanvulling op dat, maar misschien is dat ook wel tof, gecombineerd met dat ander. Er ontstaan vele halve plannen, moet je daar één groot plan van maken of ga je met al die halve plannen aan de slag? Het idee: Laten we alles tegelijk doen. We hebben er tijd voor en moeten ten slotte bewijzen dat we dit aankunnen en dat we super goed zijn in het ombuigen van de situatie.

Alle balletjes de lucht in! Oké daar gaat balletje 1 naar beneden, hoe dan? En wat dan? Er is vast nog een hoop te verbeteren AAN je bedrijf, maar als je niet weet waar te beginnen, bij wie ga je dan eens een balletje opgooien? Je familie? Die vindt vast dat je het al fantastisch doet en zal weinig tot geen ideeën hebben voor je bedrijf. Vrienden dan? Laten we met hen eens een balletje opgooien, soms blijft dat balletje met hun hulp heel even omhoog, omdat er toffe ideeën komen. Maar dan, het idee in de praktijk brengen, toch weer alleen. Plof, daar ligt het balletje weer 1 op de grond. Oké, nog één balletje opgooien, ja natuurlijk gaan we het proberen, we moeten met een plan komen hoe we die ook hoog houden!

Er worden mega veel online trainingen aangeboden, van SEO tijger tot aan marketing baas 2.0. Klinkt aantrekkelijk maar is dat waar ik behoefte aan heb? Wat een vragen en een aanbod komt er op je af. Je gaat van de ene training naar de andere: Hoppa alle balletjes gaan de lucht weer in, beetje chaos is het wel, maar je doet wat er van je verwacht wordt toch? Jup, een paar balletjes zijn even hoog gebleven, maar vervolgens, omdat je met te veel balletjes tegelijk bezig bent en het niet onder controle hebt, vallen ze weer stuk voor stuk. Toch maar een snelcursus jongleren regelen dan? Of gewoon dicht bij jezelf blijven en kijken waar je zelf behoefte aan hebt en je de juiste energie van krijgt.

Dit hele thuiswerk dingetje kan voor veel mensen grote gevolgen hebben, dat is begrijpelijk. Banen gaan verloren, kinderen snappen er niets meer van, als partners zit je 24/7 op elkaars lip terwijl je elkaar eigenlijk normaal alleen in de avonden ziet. Maar waarom alle balletjes hoog houden als je merkt dat dat alleen maar chaos oplevert. Ik hou de balletjes dichtbij, ik ga er niet te hard mee gooien, dan raak ik ze alleen maar kwijt. Ik ga ze omarmen en laat ze af en toe even gaan om te kijken hoe ze rollen. Ze rollen vroeg of laat een goede richting op. Naar mensen die samen met mij een balletje hoog willen houden. Want de tijd leert, probeer in oplossingen te denken, al zijn ze maar klein. Zolang de oplossingen maar groter zijn dan alle (vensterbank) beren op de weg.

Daarom heb ik het “raamproject” bedacht. Hoe kan ik mij toch bezig houden met hetgeen wat ik het  liefste doe en anderen daarbij verblijden? Dat is waar ik het nu voor doe. Mensen een glimlach op het gezicht toveren met iets wat ik fantastisch vindt. Beter kan je het niet hebben toch? Hoppa balletje omhoog, gelijk afspraken gemaakt en maar liefst 7 adressen bezocht. Super toffe foto’s gemaakt bij mensen thuis, niet binnen, maar op gepaste afstand door het raam.. Balletje is nog steeds hoog, wauw te gek, gave beelden en een tof aandenken voor de mensen.

Maar dan lees ik een bericht in een besloten Facebook groep voor fotografen, niet aan mij gericht maar in het algemeen. Behoorlijk heftige reacties en over deze activiteiten en de meningen verschillen behoorlijk. Sommige reacties raken mij zo erg, dat de twijfel toeslaat. Moet ik dit wel willen en kan ik het wel maken? Ik hou mij aan de regels en kom met niemand fysiek in aanraking. Mijn balletjes vliegen verschillende kanten op, ik kan ze nauwelijks nog vangen. Maar door wat? Geen van alle berichten zijn persoonlijk aan mij gericht en er zijn veel meer positieve reacties van mensen die het helemaal fantastisch vinden. Dilemma... wat te doen, de balletjes weer laten vallen? Een paar dagen liggen de balletjes stil. Ik voel mij sip en ben teleurgesteld dat het allemaal zo ingewikkeld wordt (gemaakt). Maar op een ochtend, ontstaat er toch weer iets waarna ik denk: “Ga ik dit laten verpesten door al die beren op mijn pad?

NEE is mijn antwoord! Ik ga weer jongleren, maar dan met 2 balletjes minder, samen met de mensen die het wel willen houd ik deze gemakkelijk hoog! De andere 2 balletjes hou ik dicht bij mij. Die gooi ik een klein beetje op wanneer ik iets zie waar ik behoefte aan heb. Ze hoeven niet alle 4 hoog in de lucht te zijn. Net van de grond is ook goed.

Neem deze boodschap mee lieve mensen, iedereen heeft met het zelfde te maken, maar probeer keuzes te maken die dicht bij jezelf blijven. Rustig jongleren met 3 balletjes is zoveel gemakkelijker dan hard gooien met 5.

   

Veel liefs Andrea van Anders Fotografie en de maker van de Fluffy Birds.

(Fluffy Birds ( zie afbeelding) zijn eigen ontwerp en zijn de schattigste vogeltjes die op allerlei manieren gepersonaliseerd worden getekend voor op kaartjes.)